zaterdag, juli 22, 2006
donderdag, juli 20, 2006
De terugtocht...
Aan alle mooie liedjes komt een einde en ze lijken niet lang te duren...
Ik neurie mijn Colombiaans melodietje nog na, maar helaas het avontuur zelf zit er op...
Momenteel vecht ik hier in Belgenland tegen de jetlag...
De hitte en het tijdsverschil maken het geen eenvoudig gevecht... En dan nog al die mooie herinneringen... NEE ik heb het niet over de was en de puinhoop die hier nu ligt... Ik heb het over al de ervaringen en indrukken...
Hier neem ik - hoe kan het anders- in de Juan Valdez Coffeeshop van de luchthaven van Bogotà afscheid van de beide zussen, mijn gidsen, bodyguards en echte vrienden.

Dear Maragarita, dear Martha I thank you both to give me this incredible opportunity to get to know Colombia, Bogotà, your home, your family and you ...
I had the time of my life. It was great to meet you, your friends and your country. I'll be thinking and talking a lot of this experience
Licht gejetlagt en onder de indrukt van de hitte hier en de ervaringen die ik achter de rug heb na een lange tocht, wil ik ook iedereen bedankten die van dicht of verderweg deze trip gevolgt heeft via mijn blog. Het was een plezier mijn ervaringen en avonturen te delen. Het was leuk de echo's en-of jullie reacties te vernemen...
Wie weet krijgt deze blog nog wel een vervolg of wordt het nog wel even verder gezet...
Als de plannen verder vorm krijgen zit het er dik in dat eer ook nog een "Margarita in Belgica"-site zal komen ooit... Dan kunnen jullie alle vragen en verhalen rechtstreeks stellen ;-)
Hartelijk dank voor jullie interesse en tot ... gauw...
Kris
maandag, juli 17, 2006
zondag, juli 16, 2006
Zipaquira - Een kathedraal uitgehold in een zoutmijn...
Klik hier om meer te weten en te zien
Kruisen uitgehold in de wanden van de zoutmijn
En inmiddels is de laatste zondag aangebroken in Colombia...
We hebben eigenlijk nooit stil gezeten en toch blijft er nog heel veel te doen. Het is duidelijk: we gaan "ons programma" niet afgewerkt krijgen...
Zondag morgen Colombiaanse tijd wordt een brunch en wandeling naar usaquen. In Bogota zijn een groot deel van de straten half afgesloten voor aoto's voor wandelaars, fietsers en anderen. Dit elke zondag van 7u tot 14u.
Trouwens om de avond- en ochtendspits enigzins te verlichten worden de wegen op een bepaald uur gewoon van richting veranderd zodat het verkeer vlot verloopt. Toch zo gek nog niet hoor, die Colombianen...
Aan de zoutmijn was ook een eenvoudig maar indrukwekkend archeologisch museum verbonden. In een van de vitrines ontdekten we de -waarschijnlijk- eerste versie van "La cucaracha", gedanst door een olijke trio...
Geen nadere commentaar bij dit beeld...
Vooral de aandachtige kijker zal merken dat de Maya's niet alleen de cucaracha dansten...
zaterdag, juli 15, 2006
Monserrate - Bogota

Monsarrate is een bergtop die nog eens een goeie 1000 meter boven het op 2600 m gelegen Bogota ligt. Ja, een hoogte-stage in de hoogte-stage.
Letterlijk het sumuum.
Op de top van de berg ligt een kerk waar vele bedevaarders naar toekomen, om of hun zonden op te biechten en/of een gunst te vragen aan O.L.V. van Monsarrate. Ik laat hier elke bedenking bij mijn aanwezicheid op de top achterwege. Het is gewoon een adembenemend zicht op de miljoenenstad die Bogota is...
60% van de stad is ongeveer zichtbaar. De rest van de stad - Noord Bogota - Krult zich de hoek om achter de volgende berg...
Hier enekel spectaulaire zichten vanop de berg. Met een soort bergtrein omhoog en een teleferique naar beneden. En reken maar die + 3500 m hoog die voel je als Lage-Lander...
vrijdag, juli 14, 2006
Hola...
Kris gave me this opportunity to write you and say "Hola desde Colombia!" and I take this time to tell you something that to him is a shame:
1. All my friends are crazy about him.. he has been the best attraction in my spa, this means that in last 2 weeks my spa has been growing more than last 6 months...
All of them ask to some friends or some relatives of Kris... So... are there some Belgian profiles available to come to Colombia to visit us?
All my friends say that he is BELLO, HERMOSO, GUAPO, ATRACTIVO, LINDO...etc..the thing is that I think they need glasses or a shrink...
2. Other thing that makes him ashamed is that I have a video in which he is snoring. But he says that is not him...he says that is a tropical storm..
I would like to add this video to this web page, but Kris don't let me do it...so if someone is interested in this video: please write me. It would be a pleasure to share it with you.
Hasta luego, espero verlos pronto.
Margarita Orozco
donderdag, juli 13, 2006
Het leven is mooi als je wacht...
Koffieliefhebbers aller landen...
Neen ik heb het NIET over de re-make van Isaura die ondertussen op de buis verschijnt in Latijns-Amerika.
De koffieboeren zijn via federatie aangesloten bij deze federatie. Als symbool en naam kozen ze voor Juan Valdez.
Welnu, Juan Valdez is een erg belangrijk bedrijf en bepaalt de kwaliteit van het zwarte goud.
Dankzij de vader van Margarita, die duidelijk een gewaardeerd en gerespecteerd medewerker op rust is van Juan Valdez Company , viel mij de eer te beurt om een rondleiding te krijgen in het bedrijf en met name het kwalitietsdepartement te bezoeken.
Zeg maar zonder overdrijven het Mekka, Walhalla en Jeruzalem tegelijk van de koffie...
Een eer die weinigen te beurt viel blijkbaar want ik mocht al rekenen op menige jaloerse commentaar van de Colombiaanse medemens.
Ik heb er dan ook met volle teugen van genoten.
Een paar directeuren die zich vrij maken om ons geruime tijd over de Cafe de Colombia te onderhouden.

De commercieel verantwoordelijke samen met de vader van Margarita, margarita zelf en een koffie-verslaafde in de hemel...
Op die plek worden de controles gedaan en de smaak bepaald...

De directeur kwaliteit slaagt er in me enkele versgebrande koffiebonen te doen opeten...

Deze mannen hangen heelderdagen met hun neus boven tassen met gemalen koffiebonen. Als de meest volleerde sommeliers ruiken ze aan de bonen en beoordelen ze op een 50-tal criteria... Zeer indrukwekkend.
Door zijn stabiel klimaat is Bogota de ideale plaats om dit te doen en om koffie te bewaren.
Jep, deze kwam me bekend voor ...

Bon, ik mag het uiteindelijke doel van mijn reis natuurlijk niet uit het oog verliezen. Zoals ik in een van de eerdere stukken zei, ben ik hier om te solliciteren voor de job van nieuwe "Juan Valdez".
Geef toe, je hoeft niet met een scherpzinnig oog gezegend te zijn om de gelijkenissen tussen een Juan Valdez en mezelf te zien.
Dus zo geschiedde het dat ik tijdens mijn bezoek aan de Juan Valdez Companie deelnam aan de sollicitatie.
Hieronder een foto van de collega-kandidaten die -natuurlijk toen ze mijn gelijkenis zagen- nerveus staan te wachten op hun beurt om een interview te krijgen voor de job. De jonge dame ruggelimgs gezien nam de interviews af.

Piece of a cake dacht ik natuurlijk, gezien de gelijkenis tussen Juan en mij zo groot is dat zelfs zijn moeder moeite heeft om ons van elkaar te onderscheiden.
En zeker de jonge dame van het interview zou zo ingepakt zijn, dacht ik met groot zelfvertrouwen.
In gedachten zag ik het al helemaal voor me... Ik de nieuwe Juan Valdez. Ik keek al uit naar de selectierondes die ik mocht organiseren om een passende ezel te vinden, een eigen Conchita, die me vanaf dan altijd en overal zou vergezellen...
Enfin, jullie horen het al aan de verleden tijd van mijn zinnen...
ON-BE-GRIJP-E-LIJK-ER-WIJS werd niet voor mij gekozen.
Het spreekt voor zich dat dit complot, dat deze samenzwering dat heel deze farse duidelijk naar fraude ruikt...
Maar ik moet er me bij neerleggen... Ik werd niet gekozen...
Het enige wat ik kqn doen is samen met Isaura vele bittere zoute tranen wenen... afleveringen lang...
Misschien moest de serie toch maar naar Europa ge-exporteerd worden ook...
Het biedt ten mimste troost, zo wat Latijnse pathos en dikke tranen... Lqng leve Isaura...
Hier is de "brave" meneer die verkozen werd tot nieuwe Juan Valdez...

Als je wat meer wil weten over de kaper op de kust: Klik hieronder.
Nieuwe Juan klik hier
Ik sluit in tranen af met nog een blik op Bogota. Tranen, och ik was toch in de koffiehemel vandaag en ik heb van de bron gedronken...

Nog een zicht op Bogota... De stad met het perfecte (koffie)klimaat. Stabiel beetje fris maar niet koud in de ochtend, zonnig en warm in de namiddag. In al deze dagen misschien een half uur regen gezien en niet eens hinderlijk...
Heerlijk gewoon... en dan daar een tasje koffie bij...
woensdag, juli 12, 2006
Met de transmilenio naar Bogota..

De "gids" kijkt streng toe als ik weer op de meest onmogelijke plaatsen -lees gevaarlijke- de camera bovenhaal...

Zoek de verschillen... of het verschil....

Het Goudmuseum met prachtige schatten van meer dan 1000 jaar oud...
Oud goud zoals ze zeggen...
Schitterende dingen gezien...

De Plaza Bolivar met de toerist er midden op...
Mooie gebouwen en een erg groot en beveilig plein...
En mooi zicht op de bergen...
Hier is het 17u30... De zon gaat stillekes onder..

Bogota in de buurt van HET centrum nl. de Plaza Bolivar. Indrukwekkend mooie gebouwen::: omgevan door prachtige bergen...

Bogota heeft ook mooie moderne architecteur... Hier een errug grote biblitheek, dicht bij de Plaza Bolivar.

En toen viel de "avond" over Bogota en nagenietend bij een tasje Colombiaanse koffie zagen we dat het goed was en konden we een kamikaze-rit per bus aanvatten terug naar noord-Bogota. Een rit van een half uurtje.
Hasta la vista de Bogota,
Kris
dinsdag, juli 11, 2006
Typisch Colombiaans ????

Typisch Colombiaans: mocht je nog niet iets vergeten zijn voor je handbaggage: altijd nog iets te krijgen vlak voor het boarden van het vliegtuig...

Een typisch Colombiaanse kleine overstromimg na een nachtelijke stortbui... Let even op de weg, namelijk...

Typisch Colombiaanse bouwwerf zonder veligheidscoordinator... Andreas por favor ....

Een typisch lekker Colombiaans drankje...

De typische Colmbiaanse koffieboon...

Een typisch (?) Colombiaans huisdier...

Een typische veelkleurige Colombiaanse bus of Chivas...
natuurijk met muziek...

Een Colombiaanse Pelicaan...
Ja, ik was natuurlijk verwonderd van zo'n beest te zien...
in Cartagen vliegen ze echter rond zoals meeuwen bij ons...
Allez, toch bijna...